woke
691041999101591552
690706491464908800
690615394238660608
Ego Traps
• If you think it is more “spiritual” to ride a bike to work or use public transportation, but then find yourself judging anyone who drives a car, you’re in an ego trap.
• If you think it is more “spiritual” to stop watching television because it rots your brain, but then find yourself judging those who still watch TV, you’re in an ego trap.
• If you think it is more “spiritual” to avoid reading gossip, tabloid or news magazines, but then find yourself judging those who do read those things, you’re in an ego trap.
• If you think it is more “spiritual” to listen to classical music or soothing nature sounds, but then find yourself judging those who listen to mainstream or pop music, you’re in an ego trap.
• If you think it is more “spiritual” to do yoga, become a vegan, buy organic, buy healing crystals, practice reiki, meditate, wear hippie/thrift shop clothing, visit ashrams and read enlightened spiritual books, but then you judge anyone who doesn’t do those things, you’re in an ego trap.
Always be aware of the feeling of superiority. Self-righteous superiority is your biggest clue that you are in an ego trap. The ego loves to sneak in the back door. It will take a noble idea, like starting up yoga, and then twist it to serve its own ends by making you feel superior to others; you will start to look down on those who are not following your righteous “spiritual” path. Superiority, judgment and condemnation. That is the ego trap.
690399419432075264
The Ego, however, is not who you really are. The ego is your self-image; it is your social mask; it is the role you are playing. Your social mask thrives on approval. It wants control, and it is sustained by power, because it lives in fear.
690253510254657536
All you need to know and observe in yourself is this: Whenever you feel superior or inferior to anyone, that’s the ego in you.
689567640415518720
ธรรมะ โดย พระอาจารย์ชยสาโร/ Dhamma by Ajahn Jayasaro
ลำพังตัวความคิดไม่ใช่ศัตรูในการภาวนา แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามเหตุตามปัจจัย ความคิดจะกลายเป็นปัญหาเมื่อเราไม่รู้เท่าทันความคิดว่าเป็นสักแต่ว่าความคิด จึงยึดถือและสำคัญมั่นหมายในความคิดนั้น
เมื่อกายสัมผัสลมเย็นๆ ก็เกิดอาการหนาวสั่นขึ้นมาเอง เมื่อหูได้ยินเสียง ความรับรู้ว่า “นกร้องเพลง” ก็ผุดขึ้นในใจได้เอง ทั้งอาการหนาวสั่นและการรับรู้นั้นเป็นเพียงปฏิกิริยาพื้นฐานต่อสิ่งกระตุ้น กรณีแรกเป็นปฏิกิริยาทางกายและกรณีหลังปฏิกิริยาเป็นทางใจ ทั้งสองกรณีนี้ จิตที่ขาดสติและปัญญาเป็นเครื่องป้องกันมักจะคิดปรุงแต่งเพิ่มเติมจากปฏิกิริยาแรกเริ่ม
ในกรณีของอาการหนาวสั่น ความปรุงแต่งอาจจะเป็นความไม่ชอบใจในอาการไม่สบายทางกาย ส่วนการรับรู้ทางจิต ความคิดปรุงแต่งอาจเกิดได้ทั้งจากความรู้สึกไม่สบายหรือความชอบใจ แต่มักจะปรากฏเป็นห่วงโซ่ของความคิด
ระหว่างภาวนา ความรับรู้ที่ผุดขึ้นมาเป็นปฏิกิริยาตั้งต้นดังเช่น “นกร้องเพลง” ไม่ใช่อุปสรรคในการภาวนา แต่การปล่อยให้จิตคิดปรุงแต่งไปตามความรับรู้นั้นย่อมเป็นอุปสรรคแน่ๆ “นกร้องเพลง —> เสียงเพราะมาก —> คล้ายๆ เสียงนกที่อยู่ริมระเบียงที่พักตอนไปเที่ยวหน้าร้อนปีที่แล้วเลยนะ —> ตอนนั้นเที่ยวกันสนุกมาก —> มีอยู่วันหนึ่งที่เรา….” ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้เพียงชั่วขณะความคิด
การฝึกปล่อยวางสิ่งรบกวนจิตใจเป็นทักษะสำคัญ แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าคือการฝึกละความอยากจะปล่อยวาง การพัฒนาความรู้สึกตัวอย่างคมชัดในปัจจุบันขณะจะช่วยให้ปฏิกิริยาทางจิตที่เกิดขึ้นในตอนแรกนั้นค่อยๆ ดับไปอย่างไร้ร่องรอย
ธรรมะคำสอน โดย พระอาจารย์ชยสาโร
แปลถอดความ โดย ศิษย์ทีมสื่อดิจิทัลฯ
